به گزارش نقش تجارت: او با ظاهری آرام، اما باطنی پرشور، حقیقتاً در حال دوندگی خستگی ناپذیر است؛ به تمام نقاط سرکشی میکند و از جزئیات امور آگاه میشود.
نزدیکان او شهادت میدهند که حتی زمانی پشت میز نشسته است، فکر و جان او درگیر راهحلیابی مشکلات است؛ همواره در اندیشه برنامهریزی، جستجوی راهکار و سودای عملیاتی کردن تصمیمات.
جمالینژاد نماد کامل وفاق در دولت کنونی است. او با نگرش سازنده و حس مثبت خود، قادر است مدیرانی از تمامی طیفهای سیاسی را برای پیشبرد اهداف بسیج کند.
ملاک عمل و تصمیمگیری او دربارهی افراد، عملکردشان است و نه گرایش سیاسی، قومیت یا منطقهی جغرافیاییشان؛ این همان معنای واقعی وفاق است.
استاندار اصفهان به این دلیل «مردمی» خوانده میشود که با گشادهرویی با مردم تعامل میکند و هر دیدار را فرصتی برای گامی رو به جلو میداند. نگاهش به ملاقاتهای مردمی، از جنس تعامل افکار و اندیشه هاست و در دل این دیدارها، شناسایی مشکلات و راهکارهای عملی می جوید.
او در شورای اداری به مدیران خود صراحتاً تأکید کرده است که «تسهیلگر» باشند، از بروکراسی و سنگاندازی در مسیر مردم جداً پرهیز کنند و به «نهضت پاسخگویی» بپیوندند.
متانت، صبر و سعه صدر او مثالزدنی است. او در شنیدن مهارت کافی دارد و تواضع در کلام و رفتارش کاملاً مشهود است. این ویژگیها باعث میشود مدیران تحت نظارتش، به او نه صرفاً به چشم استاندار، بلکه به عنوان یک دوست پیگیر اما سختگیر و بدون مماشات نگاه کنند.
نگاه جامعهنگر او میتواند یاریرسان اصفهان باشد؛ همانطور که حواسش به نقش حیاتی روستاها و روستاییان، مثلاً در بحث مهم «امنیت غذایی و از مزرعه تا سفره»، هست (و بر این باور است که هر روستا میتواند یک مزرعه دانشبنیان و هر روستایی یک تولیدکننده باشد و وظیفه دولت فراهم کردن مسیر است)، از نشستها و همایشهای ملی و بینالمللی نیز غافل نیست که نمونه آن را اخیراً در چند همایش ملی چون نخبگان، مهارت و خیرین و سفر هیئت تاجیکستانی به اصفهان دیدیم که همگی با نظم و برنامه دلنشینی برگزار شدند.
جمالینژاد اخیراً اشاره کرده که اصفهان قربانی «برچسب برخورداری» شده و سهمش از تخصیصهای سفرهای ریاست جمهوری ناچیز بوده است.
از سوی دیگر، استان با مشکلات حیاتی نظیر بحران آب و محیط زیست دست و پنجه نرم میکند. با این وجود، با تکیه بر این همه ویژگیهای شخصیتی و مدیریتی مثبت، در کنار وجاهت و اعتباری که نزد دولتمردان عالی کشور دارد، قطعاً میتواند از پس مشکلات اصفهان برآید.
او با انگیزهای فراتر از یک جایگاه اداری به اینجا آمده است؛ زیرا اگر هدف کسب مقام بود، که در جایگاه بالاتر در وزارت به عنوان معاون وزیر ابقا شده بود و این تصمیم، انتخابی آگاهانه برای به جا گذاشتن یک اثر تاریخی سازنده در اصفهان بوده است.
از این رو، امروز، همه مسئولان استان در تمامی ادارات موظفند دوشادوش این دولتمرد دلسوز، برای حل مشکلات استان اصفهان و مردم خوبش«دوندگی» کنند.
مگر نه اینکه او بارها گفته است: «آنجا که نیتها بزرگ است، هیچ سرنگونی نیست!»
